Historia

Tradycja Targu Rybnego w Gdańsku sięga 1343 roku kiedy to został on utworzony na mocy przywileju Wielkiego Mistrza Ludolfa Königa. Już od samego początku istnienia zaopatrywał on mieszkańców ówczesnego Gdańska w świeże ryby oraz wszelkiego rodzaju owoce morza, przy czym Krzyżacy zagwarantowali sobie pierwszeństwo w zakupie najlepszych rybich okazów. Bardzo szybko okazało się, że handel rybami zdominowali Kaszubi, a właściwie Kaszubki, które szybko zasłynęły z ciętego języka oraz znajomości najnowszych plotek. W późniejszych wiekach kaszubski folklor wytworzył niepowtarzalną atmosferę tej części miasta.

Początkowo Targ Rybny był otwarty od strony Motławy, ale już w 1448 oddzielono go od rzeki murem, w którym istniała jedna furta (później zwana Bramą Tobiasza, obecnie nieistniejąca). W 1482 powstała nowa brama, zwana dziś Straganiarską. Stopniowo mur pomiędzy bramami i od Bramy Tobiasza do Baszty Łabędź został obudowany domami tak, że Targ Rybny został podzielony na dwie części: położoną nad wodą, zwaną Rybackim Pobrzeżem (gdzie koncentrował się handel rybami) oraz odciętą od wody część, zwaną żartobliwie „kartoflanym Targiem Rybnym” (Kartoffel-Fischmarkt albo Bulwen-Fischmarkt).